ทุกคนอยากเป็นเหมือนผมในปัจจุบัน แต่ผมผ่านอะไรมาบ้างกว่าจะมีทุกวันนี้ ชีวิตในวัยเด็กที่ใครๆก็ไม่อยากเป็น

เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมกับสีผิวที่เข้มจัดจนคุณพ่อต้องตกใจ บ้านของเค้าอยู่ในสลัมคลองเตย ที่บ้านใครถูกเผาไล่ที่ถือเป็นเรื่องปกติ เขตที่มีใครก็ได้ โดน จั บ ค ดี ค้ า ย า ได้ทุกวันเป็นว่าเล่น

คนเดียวกันที่ถูกจับไปพอพ้นโทษกลับมาก็ถูกจับไปอีก คุณแม่ดุอย่างตรงไปตรงมา บางครั้ง ด้วยมือ ไม้ไผ่ ไม้หน้าสาม หรือแม้กระทั่งเหวี่ยงใส่พื้น คือ สิ่งที่เค้าผ่านมาแล้วทั้งสิ้นที่แม่ต้องดุมาก เพราะ ด้วยสภาพแวดล้อมในสังคมที่แย่

กลัวว่าลูกจะเกเร จึงต้องเข้มงวดกว่าปกติทั่วไป แม้ชีวิตจะดูไม่มีความมั่นคง แต่ชีวิตเด็ก ๆ ก็ยังมีสีสัน คลองที่ไหลผ่านมักจะมีของเล่นเก่าๆ ลอยน้ำมาเสมอ เป็นเหมือนแหล่งความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้ชีวิตวัยเด็กมีจินตนาการ

คุณพ่อเป็นคนรักเสียงดนตรี ชวนเค้าให้ตั้งวงดนตรีเล่นงานวัด งานโกนจุก งานบุญ งานบวช เป็นงานประจำของวงนี้ คุณพ่อสอนว่า… “ ฟังที่เสียงนักร้อง แล้วใช้ความรู้สึกว่าเราควรจะเล่นอย่างไรให้เข้ากับเสียงร้อง ”

อ่านโน้ตไม่ออก แต่จำเอา ฟังเอา เล่นตามที่ผู้ใหญ่เล่น หนึ่ง จักรวาล เสาธงยุติธรรม เค้ามีนามสกุลที่สอนให้ทำอะไรตรงไปตรงมา แม้ครอบครัวเราจะลำบากแต่เราต้องมีความยุติธรรม ม.1 ตัดสินใจเรียนดนตรี อยากเรียนเปียโนแต่ไม่ได้เรียน

โดดเรียนไปดูครูสอนคนอื่นแล้วแอบจำ พอเช้าวันต่อมาก็มาโรงเรียนแต่เช้าแอบมาซ้อมตอนตี 5 จนถึงเข้าเรียน อีกที 4 โมงเย็น ไปเลิก 2 ทุ่ม เพราะต้องแอบเล่นตอนที่ไม่มีคนเรียน อยากหาเงินช่วยที่บ้านตัดสินใจไปเล่นตามคาเฟ่

เริ่มจากแลกข้าวไข่เจียว พัฒนามาเป็น 50 บาท กิจวัตรประจำวันของเค้าในตอนนั้นกลายเป็น เล่นดนตรีในคาเฟ่ตั้งแต่หัวค่ำจนตี 4 มาโรงเรียนตี 5 อาศัยหลับ ๆ ตื่น ๆ ในห้องเรียน

เลิกเรียนซ้อมยาวถึง 2 ทุ่ม กลับบ้านอาบน้ำไปเล่นที่คาเฟ่ต่อ เรื่องราวความขยันของเขาเริ่มเดินทางผ่านปากต่อปากไปในวงการดนตรี ทำให้ใครๆในละแวกนั้นพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า… ” ถ้าหามือคีย์บอร์ดต้องหาเขา “

จากการอ่านโน้ตไม่ออก เค้าใช้วิธีแกะเพลงจากการฟัง ใช้ความรู้สึกตามที่คุณพ่อสอน ดังนั้นเพลงไหนที่เขาเคยแกะเค้าเล่นได้ เพลงไหนที่เขาไม่เคยแกะ เขาจะกลายเป็นแกะดำของวง

ครั้งหนึ่งเขาโดนไล่ออกจากโรงแรมใหญ่ เพราะเจอกับเพลงที่เล่นไม่ได้ ที่นั้นเป็นโรงแรมที่นักร้องได้รางวัลทุกคนต้องมาร้อง ก่อนที่เขาจะออกจากโรงแรม เขาถือสมุดจดของเขา เข้าไปหานักร้องที่ร้องเป็นคนสุดท้ายในคืนนั้น

“ พี่ครับ เขาเชิญผมออกแล้ว เขาไม่จ้างผมแล้ว ผมขอลายเซ็นพี่หน่อย ของถ่ายรูปกับพี่เป็นที่ระลึกได้ไหมครับ ” ในสมุดบันทึกของเค้ามันเขียนว่า… “ ให้น้องประสบความสำเร็จนะคะ วันหนึ่งถ้ามีชื่อเสียงโด่งดัง ดังแล้วอย่าลืมพี่นะ มาเล่นคอนเสิร์ตให้พี่ด้วย ”

ในวันนั้นมันเป็นประสบการณ์ที่สอนเขาว่า… “ ไม่มีใครเจ๋ง ไม่มีใครเก่งกว่าใคร ชีวิตต้องเรียนรู้และพัฒนาตัวเองตลอดเวลา ” เขาใช้เวลา 20 กว่าปีจากวันนั้น มีชื่อเสียงในวงการดนตรี และกลับไปเล่นคอนเสิร์ตให้กับพี่ที่เซ็นในสมุดให้เค้า

เพลงที่เค้าเล่นจบลง เค้าคว้าไมค์เล่าเรื่องข้อความในสมุด เวทีเปลี่ยนจากการแสดงดนตรี เป็นทะเลน้ำตาของนักร้อง นักดนตรี และผู้ชม ทั้งหมดนี้คือชีวิตของ คุณ หนึ่ง จักวาล เสาธงยุติธรรม Producer ผู้อยู่เบื้องหลังนักร้องชื่อดังมากมาย

“ ทุกคนอยากเป็นผมตอนนี้ มีใครอยากเป็นผมตอนเด็กไหม ” คุณจะไม่อิจฉาความสำเร็จของคนอื่นเลย หากคุณรู้ว่า… เขาฝึกฝนอย่างหนักทุกวัน และ ลำบากแทบทุกคืน กว่าจะมีวันนี้ เบื้องหลังความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ มักมีความพยายามอันสูงส่ง

ขอบคุณข้อมูลจาก : เฟซบุ๊ก Super Kids